เดินกับเทอดังคนรักกัน และยิ้มหั้ยกันดังคนรู้จัย ทุกความจิงจัยที่หั้ยเทอไป มันคงกับมาแค่ครึ่งเดียว ก้อเข้าจัยเทอมีเค้าอยู่ แระพอจะรุควรยืนที่ใด มั่ยว่าพุ่งนี้เทอจารักคัย สุดท้ายชั้นขอยินดี แค่เวลานี้ชั้นมีเทอ ถึงแม้ว่าคัยจามองว่าตัวชั้นโง่ ก้อไม่สน หั้ยชั้นเปนคนอารัยก้อได้ชั้นยอม เพื่อเทอ.. รู้..ว่าชั้นนั้นเปนได้แค่ตัวเลือก เป็นคนที่อยู่เมื่อเทอนั้นเบื่อ เมื่อตอนที่เทอรุสึกว่าเหงา ชั้นก้อมั่ยมีวันจาเอื้อมไปเทียบกับตัวเขา คนๆนั้นที่เทอทุ่มเทหั้ยหมดจัย.. แต่ข้างนัยจัยยังหวังอยุ ว่าเทอจาแคและมองเหนจัย และชั้นจาลืมมันไปหั้ยด้าย มั่ยทามหั้ยเทอกังวล ... ได้ชิดเพียงลมหายใจ แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แค่เพียงเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ ที่ค้างในความรู้สึก ว่าลึกๆเธอคิดยังไง รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน *อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย **เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป (กลัวรับมันไม่ไหว) ไม่ถามยังดีซะกว่า เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน กลัวคำๆนั้น อาจทำร้ายหัวใจ */**